محمد قمی : انتخاب ما در طول سالیان متمادی تأثیرات مختلفی داشته است ؛ چه تأثیرات مثبت و چه غیر مثبت . قبل از انقلاب که نظام دیکتاتوری حاکم بود و عملا انتخابی وجود نداشت ؛ اگر بود ، انتخاب اسفل حضرت شاه بود .  یک مجلس سنا بود که سناتور های وابسته به جریان پهلوی و جیره خوار سفارت خانه های اسراییل و امریکا بودند و یک مجلس شورای ملی که در اصل یک مجلس فرمایشی بود  ... .
بعد از انقلاب ، ابتدا شورای انتقالی و انتخاب بازرگان به نخست وزیری دولت موقت و بعد هم انتخاب بنی صدر به ریاست جمهوری ؛ که انتخاب بنی صدر به دلیل چهره ی منافقانه وی بود باعث قدرت یافتن اعضای مجاهدین خلق و لیبرال ها در بدنه ی نظام شد . بعد از عزل بنی صدر و فرار وی همراه با مسعود رجوی ، مردم با اکثریت آرا رجایی را به ریاست جمهوری رساندند که این انتخاب باعث انتخاب باهنر به نخست وزیری شد ؛ در دوره ی مسئولیت های گوناگون رجایی در دولت ، مردم ، طعم مردمی بودن یک مسئول بلند پایه را چشیدند ...
 
بعد از شهادت رجایی و باهنر و چند نفر دیگر در جلسه شورای عالی امنیت ملی به دست مسعود کشمیری ، انتخاب آیة الله خامنه ای به ریاست جمهوری باعث التیام آلام رهبری و مردم شد . دو دوره ریاست جمهوری آیة الله خامنه ای با نخست وزیری آیة الله مهدوی کنی و میر حسین موسوی همراه بود ؛ موسوی با آن که وی در ظاهر از نیروهای انقلاب بود اما به اذعان اسناد و شواهد موجود خط فکری و سیره ی عملی وی در تفاوت آشکار با رییس جمهور بود . در امتداد خط انتخاب وی بود که در بحبوحه جنگ استعفایش را تقدیم رییس جمور کرد . از نظام آن موقع جمهوری اسلامی که دستگاه اطلاعاتی چندان قوی نداشت ، بیش از این انتظار نمی رفت .
با رحلت امام ( قدس سره ) ، پی آمد انتخاب آیة الله خامنه ای از سوی خبرگان رهبری ، شادی دل های موافق با نظام اسلامی ایران و امیدواری دوستان و نامیدی دشمنان بود .
سال های 68 و 72 بودند که هاشمی رفسنجانی ، عضو جامعه روحانیت مبارز و دوست پیدا و پنهان مجمع روحانیون و " آشنای چند ساله ی " آیة الله خامنه ای با استفاده ی وجه ای که در طول انقلاب و جنگ به دست آورده بود ، انتخاب اکثریت را جلب کرد . این انتخاب علاوه بر این که  باعث چند خدمتی که در گوشه و کنار شد ، باعث پی آمد های دردناک در حوزه فرهنگ از جمله تضعیف روحیه ایثار و فرهنگ شهادت طلبی و دیگر ارزش هایی که دست آورد های انقلاب اسلامی محسوب می شوند و هم چنین بحث اشرافی گری و امثال این ها شد .
در سال 76 بود که جریان هایی که با بر چسب " چپ " از دل جری ان سازندگی بیرون آمده بودند یک نفری که به اعتراف خودش تدارکات چی جریان چپ بود ، با گول زدن مثال زدنی اکثریت ، مورد انتخابی به رنگ 20 میلیون قرار گرفت . از پی آمد های انتخاب این دوره می توان به این مورد اشاره کرد که عناصری که در سال های قبل به صورت راکد مانده بودند و فعالیت می کردند ، اکتیو شده و فعالانه رادیکال گشتند ! ... در سال 80 باز هم به مدد " اشک هایی " در راه ریاست جمهوری ریخته شد و همچنین اعتماد دوباره اکثریت ، انتخاب تلخ 76 دوباره تکرار شد ...


سال 84 که شد فردی که در دورانی که وی را به پاستور راه نمی دادند ، به پاستور راه داده شد ! انتخاب ما این بار احمدی نژاد را که خود قبلا استاندار دولت هاشمی بود ، به دولت عدالت شعار و ولایت گفتار رساند ؛ این که تا چه قدر در این دو مورد موفق بوده بماند . انتخاب ما مر احمدی نژاد را ، دارای پی آمد های گوناگونی بوده است ؛ به روز شدن گفتمان عدالت ، به حاشیه رفتن رادیکالیسم گذشته ، تغییر معادلات دشمنان در باره ی ایران ، تغییر نه چندان زیاد وضعیت فرهنگی کشور ، شروع سریال های استانی ، تغییر سیاست ها در عزل و نصب ها ، پدیده ای به نام سلسله ی نامه های مردمی ، کاپشن احمدی نژاد دستی 5000 تومان ! ، احمدی نژاد با لباس رفتگری در میان رفتگران ، کتاب معجزه هزاره سوم ، گسترش روابط با کشور های محروم ، سخنرانی در دانشگاه کلمبیا ، آقای اسفندریار رحیم مشایی ، مزایده ی پژوی 504  ، در مسیر اصلی قرار گرفتن انقلاب ( 1 ) و ...


از مهم ترین و قابل توجه ترین پی آمد ها می توان به مسئله و حواشی جناب آقای اسفندیار رحیم مشایی اشاره کرد ؛ از حواشی وی می توان به " دوستی با مردم رژیم صهیونیستی ، اظهار نظر در مورد مسایل دینی ، شبهه ارتباط وی با رمالان و جن گیر ها ، جریان عزل وی از معاون اولی ریاست جمهوری با نامه ی رهبری ، جریان عزل وزیر اطلاعات و این اواخر شبهه ارتباط وی با مسئله ی اختلاس بزرگ اشاره نمود .
نویسنده ، فعلا کاری به این که آیا رحیم مشایی شخصیت سفید دارد یا سیاه و یا خاکستری ندارد ؛ اما به این کار دارد که اصل وجود چنین حواشی مسیر دولت را از " مسیر اصلی انقلاب " ( 2 ) کج می کند . ما اگر به احمدی نژاد رأی دادیم در واقع به رفع سیاسی کاری و بهبود مسئله فرهنگ و کار فرهنگی و در یک کلمه اطاعت و سربازی محض از رهبری ، رأی دادیم ؛ ما یک رییس جمهوری می خواهیم که هیچ گونه حاشیه و مسئله ی خاصی نداشته باشد ...
به نظر شما آقای سعید جلیلی چه طور است ؟

محمد قمی : به نظر شما اصول گرایی چه تعریفی دارد ؟ آیا همین که به یک فردی بر چسب اصول گرایی زده شود ، آن فرد دیگر اصول گرا است ؟ ... آیا اصول گرایی یک حزب است ؟ یک دسته ی سیاسی است ؟ ... رهبر انقلاب ، در طی سفر به یکی از مناطق ، بحث اصول گرا و اصلاح طلب را پیش کشیدند و گفتند که به این دسته بندی ها اعتقادی ندارند ( نگفتند که چنین چیزی نیست ) و گفتند که اصول گرای اصلاح طلب باید باشد ... مجلس برانداز ششم که تمام شد و دوره ی هفتم به نفع مخالفین اصلاح بازی کنان انجام شد ، کسانی با اسم اصول گرایی و با نحله هایی مانند آبادگران ، اصول گرایان اصلاح طلب و ... وارد مجلس هفتم شدند ؛ کسانی که چندی قبل تر بر چسب راست و یا بنیاد گرا و یا محافظه کار رویشان بود ، این بار با بر چسب اصول گرایی وارد میدان شدند . از بعضی که واقعا اصول گرا بودند و یا حد اقل سعی می کردند که این گونه باشند ، بگذریم ؛ ولی انصافا برخی دیگر در سوء استفاده از اصول گرایی " جدا " تا به حال استاد شده اند !! ... اوایل مجلس هفتم مصادف بود با اواخر دولت برانداز خ ا ت م ی ؛ سعی می شد که کمتر اصطکاک بین مجلس و دولت ایجاد شود مخصوصا این که رییس مجلس ، حداد عادل بود ... این دوران با هر زوری که بود گذشت ! دولت نهم که روی کار آمد ، این دو شدند جفت هم . در دورانی که مجلس هفتم بود ، کمتر اصطکاکی بین مجلس و دولت به وجود می آمد و معمولا با همدلی اختلافات رفع می شد .  
گذشت و انتخابات مجلس هشتم شد و مانند مجلس قبلی ، اصول گرا ( البته در اسم ) روی کار آمد . به نوع ترکیب فکری و گرایش سیاسی مجلس هشتم اگر نگاهی شود ، برای کسی که مسایل سیاسی را دنبال می کند ، جالب می نمایاند ...

لاریجانی که بعد از انتخاب احمدی نژاد در سال 84 ، برای مدتی دبیر شورای عالی امنیت ملی شد ؛ بعد از آن بنا بر بعضی مسایل از این سمت استعفا کرد . از جمله ی این مسایل ( بنا بر نظر نویسنده ) در پیش بودن انتخابات مجلس در اسفند 86 و توافقات با جامعه مدرسین حوزه ( تک قطب سیاسی تأثیر گذار ، حد اقل در مورد نمایندگی مجلس در قم ) می باشد . نویسنده هنگامی که با خبر از نامزدی لاریجانی از قم شد ، با خبر از جابجایی پازل ها در قدرت شد ... لاریجانی ، بیشتر یک فرد دیپلماتیک است تا این که بتواند در قامت نمایندگی وظایف خود را به خوبی انجام دهد . فردی که تا دیروز بدون لبخند احمدی نژاد لبخند نمی زد ( حد اقل جلوی دوربین ) ، امروز تا سلام احمدی نژاد نباشد ، لبخند رضایت ندارد ! ...
مجلس هشتم ، شاید بتوان گفت جالب ترین مجلس ، از آغاز انقلاب تا کنون بوده است ؛ مجلسی که تأکید بر اصول دارد ولی در عمل نظارت دقیق و شفاف بر خود را بر نمی تابد ! مگر این که چیز هایی مثل فشار افکار عمومی و افکار خصوصی ! مجبورش کنند ... مجلسی که بعضی از افراد هیئت رییسه اش امتحان خوبی در فتنه برانداز پس نداده اند و هنوز هم به عنوان " اصول گرا " خوانده می شوند . و تا بخواهید از این دست دست گل ها زیاد می توان بر شمرد . راستی ! انگار نه انگار همین یکی دو هفته ی پیش بود هم زمان در یک روز ، بحث تبصره ی مربوط به حقوق مقامات سیاسی ملغی شد و برای این که به خیال خودشان آتشی که از تصویب این چنین مصوبه ای در فضای سیاسی و عمومی به پا کرده بودند ، خاموش کنند ، بلا فاصله بحث کاهش روابط با انگلیس را به پیش کشیدند ! غافل از این که هنوز هم هستند کسانی که قدرت تحلیل مسایل را " به خوبی " دارند ...
خوب سیاست ببخشید سیاست بازی است دیگر ! امید وارم مجلس نهم مجلسی باشد که به معنای واقعی " اصول گرا " باشد ؛ اگر که من و تو همه ما بخواهیم و مهم تر از همه خدا بخواهد که ان شاء الله که این چنین است ... این نوشته به معنای کوباندن کامل کسی و تأیید کامل کس و یا کسان دیگر نیست ... .  

محمد قمی : نمی دونم چه قدر از رسانه و سیاست های رسانه ای می دانید ؟ اما اینو باید بدونید که فلسفه ی راه اندازی یک رسانه ، یک خبرگزاری ، یک روزنامه ، یک پایگاه مجازی خبری و ... اینه که روی مخاطب خودش تأثیر بگذاره و کلا بهش القاء کنه که چه جوری فکر کنه و دیدگاه خودش رو با اون رسانه تنظیم کنه . این که فکر کنیم فلسفه ی راه اندازی رسانه صرف خبر باشه ، ساده لوحانه است ! قرار نیست که به صورت تابلو ، رسانه داد بزنه و توی بوق کنه که خط فکری ما و وابستگی فکری ما این جور و اون جوره ...
حالا توی این وضعیت ، که هر رسانه ای تلاش می کنه که مخاطبین رو جذب خودش بکنه ، بعضی از موضوعات و بعضی کلمات هستند که می شن چاشنی بمب های خبری ! حرف از بمب شد ؛ بذارید که یه گله ای بکنم : والا ، خدا رو شکر صد هزار مرتبه ، ما ماهواره بین نیستیم و ماهواره نداریم - و هر موقعی که به برکت قیام حضرت مهدی ( عج ) بساط فساد از جهان بر چیده شد و زنده بودیم ، از اون هم استفاده می کنیم - به خاطرهمین هم " مخاطب " حضرات هم نیستیم ؛ ولی این چند وقته زیاد از واژه ی " تجاوز " یا " جنگ " استفاده می شه . من فعلا کاری به این ندارم که یانکیا یا که توله های صهیونی جنم اینو دارن که غلطی رو بکنن یا که نکنن ، ولی اگه یه خورده روی بار معنایی " جنگ " و اثر روانی که روی افکار عمومی می ذاره ، فکر بشه ، اون وقت به مضرات و اثرات بد این جور واژه ها پی می بریم ؛ می دونی جنگ یعنی چی ؟ یعنی خرابی ، یعنی نا امنی ، یعنی اقتصاد ور شکسته ، یعنی فرار سرمایه ها ، یعنی نبود محیط مناسب برای رشد ، یعنی از دست دادن نیروی انسانی ، یعنی ... . من می تونم قول بدم که خیلی از این آدم های پر مدعا ، اگر خدای نکرده اتفاقی بیفته ، مرد پیکار نباشن ... البته که اگه آمریکا یا صهیونا بخوان غلطی رو بکنن بعد از مدت کوتاهی چیزی به عنوان ایالات متحده و اسراییل روی کره زمین باقی نمی مونه  ...
این قیام وال استریت که توی آمریکا شروع شده ، این اوضاع بدی که توی اروپاست ، این که آمریکا بالاخره مجبور شد که به مفاد قرار داد امنیتی بغداد عمل کنه و گور خودشو ( حد اقل ) از عراق گم کنه ، این که از دست ایران و حزب الله و سوریه مستأصل شده ، این ها همه از نشانه های نشانه  ی قبل از ظهوره : درگیری بین قدرت ها قبل از ظهور ؛ بنا بر بعضی روایات صهیون ها تا قبل از قیام حضرت ( عج ) هستند . گروه های فراماسونری تلاش های کثیف تر از خودشون رو توی سراسر جهان گسترش می دن به انحای مختلف .
از یه طرف رسانه های داخلی در گیر اختلاف بین سه قوه اند و که فلانی چی گفت و ما هم چی بگیم و واقعیت هایی که اگه تو که مخاطب هستی از اونا باخبر بشی اگه حالت به هم نخوره تعجب داره و از یه طرف دیگه غولای رسانه ای اون طرف آب خواب ها دیدن برای این که چه جوری فلان دختر رو که توی فلان گوشه ی کشور رو اون طوری که می خوان بار بیاد ... حرف توی این جور زمینه ها زیاده .
یه رسانه ی واقعا مستقل که مد نظر رهبری باشه توی کشور پیدا نشد ! این از صدا و سیما که به دروغ خودش رو " رسانه ی ملی " نامیده ؛ اون از خبرگزاری ... که با پول بیت المال هر جور که می خواد رفتار می کنه ؛ فلان مجله هم که ای خاک بر سر آن کسی که از کیسه ی بیت المال برایش خرج می کند ؛ بعضی ها عوض اون که مورد توبیخ و اخراج قرار بگیرن نوازش می شن و بعضی ها هم که " باید " مورد حمایت کامل قرار بگیرن ، طرد می شن ! این هم از نشانه های آخر الزمونه : خوب ها بد می شوند و بد ها خوب می شوند ...
نه هنر مند ما نه آن چنان که باید است ، نه سیاست ما آن چنان که باید است ، نه مدیریت ما آن چنان که باید است ... ای خواجه درد هست ولیکن طبیب نیست ! ...